vrijdag 27 april 2012

Lastdier of leerschool


De meeste tijdgenoten oordelen overigens niet ongunstig over de werkomstandigheden van de dienstmeisjes. Wel vinden velen dat hun rechtspositie beter geregeld dient te worden, bijvoorbeeld door een arbeidscontract. Vooral de sociaal-democra ten schilderen vaak in schrille kleuren de rechteloosheid en de wantoestanden. De strijdbare socialistische dichteres Henriëtte Roland Holst hekely in 1901, op een spreekbeurt in Den Haag, het 'afbeulen van de dienstboden'. Ze spreekt over de 'lastdieren' van de familie die bevrijd moeten worden uit het dienstmeisjesproletariaat en vindt dat er eisen moeten worden gesteld: meer vrije tijd, betere voeding en huisvesting, behoorlijke verwarming in de winter. Boodschappen doen is voor iedere dienstbode een uitje. Ze is even buiten en onder het oog van mevrouw uit, ze kan een praatje maken met collega's en winkeliers en er is altijd wel even tijd om te 'sjansen' met huisknechten, koetsiers of ander mansvolk op straat.

De verslaggever van De Telegraaf' meldt dat mevrouw Roland Holst

dinsdag 10 april 2012

Armoede achter de voordeur. Terug naar de jaren '30?



Secretaris Jan Stäbler van de bewonerscommissie CasPoMor maakt zich grote zorgen over de toenemende armoede lezen we in het Galerij Bulletin van de bewonerscommissie.

Wordt het echt armoede? en keren we terug naar de jaren ’30? Misschien pessimistisch gestemd, maar als ik om me heen zie en hoor, dan wordt ik somber gestemd. Niemand loopt te verkondigen dat ze financieel het eind van de maand niet kunnen halen. Armoede daar loop je niet mee te koop. Nog zuiniger leven met veel armoede lijkt een nieuwe trend terwijl er al veel armoede is. Nieuwe kleding kopen wordt uitgesteld of is er niet meer bij. Tweede hands spullen worden hierdoor weer helemaal in en de kringloopwinkels hebben ‘gouden tijden’. Keerzijde is wel dat het aanbod afneemt en van een veel slechtere kwaliteit is.

“Nee, ik zie de bui hangen, dit is nog maar het begin”.